صحیفه سجادیه

لیست ادعیه:
 چاپ متن
٣٦. وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى السّحَابِ وَ الْبَرْقِ وَ سَمِعَ صَوْتَ الرّعْدِ:
بسم الله الرحمن الرحيم
اللّهُمّ إِنّ هَذَيْنِ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِكَ، وَ هَذَيْنِ عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ، يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَةٍ نَافِعَةٍ أَوْ نَقِمَةٍ ضَارّةٍ، فَلَا تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السّوْءِ، وَ لَا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلَاءِ.
اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السّحَائِبِ وَ بَرَكَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنّا أَذَاهَا وَ مَضَرّتَهَا، وَ لَا تُصِبْنَا فِيهَا بِ‏آفَةٍ، وَ لَا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً.
اللّهُمّ وَ إِنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَةً وَ أَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً فَإِنّا نَسْتَجِيرُكَ مِنْ غَضَبِكَ، وَ نَبْتَهِلُ إِلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ، وَ أَدِرْ رَحَى نَقِمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدِينَ.
اللّهُمّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلَادِنَا بِسُقْيَاكَ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ، وَ لَا تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَ لَا تَقْطَعْ عَنْ كَافّتِنَا مَادّةَ بِرّكَ، فَإِنّ الْغَنِيّ مَنْ أَغْنَيْتَ، وَ إِنّ السّالِمَ مَنْ وَقَيْت‏ مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ دِفَاعٌ، وَ لَا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ، تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضِي بِمَا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْت‏ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلَاءِ، وَ لَكَ الشّكْرُ عَلَى مَا خَوّلْتَنَا مِنَ النّعْمَاءِ، حَمْداً يُخَلّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ، حَمْداً يَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ‏ إِنّكَ الْمَنّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ، الْوَهّابُ لِعَظِيمِ النّعَمِ، الْقَابِلُ يَسِيرَ الْحَمْدِ، الشّاكِرُ قَلِيلَ الشّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطّوْلِ، لَا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ.
چاپ ترجمه
۳۶. نيايش، هنگامی که به ابر و برق می‌نگريست و بانگ رعد را می‌شنيد
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
خدايا اين ابر و برق، دو نشان از نشانه‌های تو، و دو خدمتگزار از خدمتگزاران تواند، که در مقام فرمانبرداريت به آوردن رحمتی سود بخش يا عقوبتی زيان بار می‌شتابند پس به آن دو باران عذاب بر ما مبار، و لباس محنت بر ما مپوشان.
خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و منفعت و برکت اين ابرها را بر ما نازل کن، و آزار و ضررش را از ما بگردان، و ما را در آن آفتی مرسان و بليه‌ای بر معيشتهامان مگمار، خدايا، اگر اين ابر را برای عقوبت برانگيخته‌ای، و از راه خشم فرستاده‌ای پس ما از غضب تو هم بتو پناه می‌بريم و برای طلب عفوت زاری می‌کنيم پس غضبت را متوجه مشرکين ساز و آسيای عقوبتت را بر حق‌ناپرستان به گردش آور.
خدايا خشکی سرزمينهای ما را به سقايت خود برطرف ساز، و وسوسه‌های دلهامان را به افزودن رزق خود بزدای و ما را از خود به غير سرگرم منما، و ماده احسانت را، از همه ما مبر، زيرا بی‌نياز آن است که تو او را بی‌نياز کنی، و سالم کسی است که تو او را از بلا نگاه داری. زيرا چون از تو بگذرد حمايت و دفاعی و از سطوت و حشمت تو نزد ديگری پناهی نيست، تو هر چه بخواهی و در باره هر که بخواهی حکم می‌رانی، و به آنچه اراده کنی در باره هر که اراده کنی، خدايا اين ابر و برق، دو نشان از نشانه‌هاي تو، و دو خدمتگزار از خدمتگزاران تواند، که در مقام فرمان‌برداريت به آوردن رحمتي سود بخش يا عقوبتي زيان‌بار مي‌شتابند پس به آن دو باران عذاب بر ما مبار، و لباس محنت بر ما مپوشان.خدايا بر محمّد و آلش رحمت فرست، و منفعت و برکت اين ابرها را بر ما نازل کن، و آزار و ضررش را از ما بگردان، و ما را در آن آفتي مرسان و بليه‌اي بر معيشت‌هامان مگمار، خدايا، اگر اين ابر را براي عقوبت برانگيخته‌اي، و از راه خشم فرستاده‌اي پس ما از غضب تو هم به تو پناه مي‌بريم و براي طلب عفوت زاري مي‌کنيم پس غضبت را متوّجه مشرکين ساز و آسياي عقوبتت را بر حق‌ناپرستان به گردش آور.خدايا خشکي سرزمين‌هاي ما را به سقايت خود برطرف ساز، و وسوسه‌هاي دلهامان را به افزودن رزق خود بزداي و ما را از خود به غير سرگرم منما، و ماده احسانت را، از همه ما مبر، زيرا بي‌نياز آن است که تو او را بي‌نياز کني، و سالم کسي است که تو او را از بلا نگاه داري. زيرا چون از تو بگذرد حمايت و دفاعي و از سطوت و حشمت تو نزد ديگري پناهي نيست، تو هر چه بخواهي و درباره هر که بخواهي حکم مي‌راني، و به آنچه اراده کني درباره هر که اراده کني، فرمان مي‌دهي پس تو را سپاس بر آنکه ما را از بلا نگاه داشتي، و تو را شکر، بر آن نعمت‌ها که به ما عطا کردي: چنان سپاسي که سپاس سپاسگزاران را پشت سر گذارد، و چنان سپاسي که آسمان و زمين خدا را پر سازد زيرا که تويي منعم مواهب جسيم، و بخشايش‌گر نعمت‌هاي عظيم، و پذيرنده سپاس مختصر و شکر اندک و تويي نيکوکار و خوش‌رفتار و صاحب نعمت، هيچ معبودي: جز تو نيست. بازگشت به سوي تو است